• Βρίσκεστε Εδώ
  • Reviews
  • ΚΟΙΝΩΝΙΑ
  • Ο κ. ΚΛΕΩΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΡΙΣΜΑ
Ημερομηνία: 09:30 04/12

Ο κ. ΚΛΕΩΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΡΙΣΜΑ

Βαθμολογία Συγγραφέα
1 2 3 4 5
Βαθμολογία (10/10)

Πριν πολλά-πολλά χρόνια, όχι και τόσα πολλά λέω εγώ, ένα παλικάρι ψηλό, άχαρο και μυστακοφόρο πέταξε στον αέρα της πολιτικής ζωής της χώρας, μία φράση. «Λεφτά υπάρχουν!». Πολλοί τον πίστεψαν, περισσότεροι τον ψήφισαν και τωόντι λεφτά υπήρξαν. Και άρχισε να τα μαζεύει. Από παντού, λέμε τώρα. Από όλους, τρόπος του λέγειν. Στο τέλος όμως ο λαός επαναστάτησε με την κοροϊδία του Γεωργίου-Τζέφρυ, έτσι το έλεγαν το παλικάρι, και τον έστειλε από εκεί που ήρθε. Στη θέση του ήρθε κι έβαλε, ως σώφρων λαός που είναι, ένα άλλο παλικάρι πιο μπάνικο, πιο τσουπωτό και κυρίως πιο γιαλαντζί ηγέτη. Αυτό το δεύτερο παλικάρι κρυβόταν συνεχώς πίσω από τις λέξεις, όπως λέει και το τραγούδι, και καθόλου τυχαίο δεν είναι που τον έλεγαν Αλέξη. Αυτός λοιπόν ο Αλέξης ανελπίστως και απροσδοκήστως βρήκε λεφτά κι άρχισε να τα μοιράζει. Αυτή δε τη μοιρασιά την ονόμασε ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΡΙΣΜΑ. Και τότε πολλοί στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας ως εκ θαύματος, είδαν το φως τους, ενώ άλλοι όπως εγώ, έχασαν την ηρεμία τους.

Σηκώθηκα από το κρεβάτι κομμάτι αργούτσικα είναι η αλήθεια. Δεν ξέρω αλλά τελευταίως ραχατεύω επικίνδυνα και το περίεργο είναι ότι μου αρέσει κιόλας. Τώρα θα μου πείτε, σίγα βρε Κλέωνα, συνταξιούχος είσαι! Αν δε σε πλακώσει το πάπλωμα τώρα, πότε περιμένεις να σε πλακώσει; Κι εγώ θα σας απαντήσω ότι έχετε απόλυτο δίκιο. Αλλά βλέπετε η ενοχική καρδιά του νεοέλληνα δεν σκαμπάζει από τέτοια. Τέλος πάντων δεν είναι αυτό το θέμα μας. Και κυρίως δεν είναι της παρούσης. Το θέμα μας είναι ότι η Τούλα ήταν αναστατωμένη και ίου. Και πολύ μάλιστα ίου. Τι είναι το ίου; Επιφώνημα της Τούλας. Κάτι σαν S.O.S. Κάτι σαν, μας πήρε και μας σήκωσε ένα πράγμα. Συνήθως αυτό το ίου το φωνάζει σε συνθήκες απολύτου συμφοράς. Όταν ας πούμε της καίγεται το φαγητό ή όταν έρχεται ο λογαριασμός της Δ.Ε.Η. Για αυτό και πάντα προσπαθώ να τον ανοίγω εγώ. Ή ακόμα χειρότερα όταν μας επισκέπτονται ταυτοχρόνως η μαμά-Αθανασούλα και η μητέρα-Ζαννέτα. Ειλικρινά προτιμώ να έχω καμένο φαγητό καθημερινά ή να έρχεται η Δ.Ε.Η. κάθε εβδομάδα παρά να συναντιόνται αυτές οι δύο στο σπίτι μου μαζί. Κι επειδή φαγητό είχαμε από εχθές. Και λόγω του ότι την Δ.Ε.Η. ήδη την έχω πληρώσει, το ίου ήταν τελικά για τις συμπεθέρες. Πρώτη έφτασε η Αθανασούλα. Με διαφορά ενός ασπασμού ήρθε και η Ζαννέτα. Κάθισαν η μία εκ δεξιών μου και η άλλη εξ ευωνύμων. Κάτι σαν Γολγοθάς ένα πράγμα. Πρώτη μίλησε η Ζαννέτα, όχι γιατί της το επέτρεψε η Αθανασούλα, αλλά απλώς επειδή αυτή δεν πρόλαβε στην εκκίνηση. «Τούλα πρέπει να κάνετε κάτι επί του θέματος. Είναι αδικία». «Μα μητέρα τι να κάνουμε; Τώρα πια είναι πολύ αργά από ότι είπαν». «Αργά-ξεαργά εγώ θέλω κοινωνικό μέρισμα. Τελεία και παύλα». «Ναι αλλά το δικαιούστε; Εδώ είναι το θέμα» τόλμησα να ξεστομίσω. «Τι θες να πεις Κλέωνα; Δε δικαιούμαι εγώ το κοινωνικό μέρισμα και το δικαιούται η μάνα σου;». «Εγώ δεν έχω εισοδήματα, ούτε ακίνητα, ούτε τίποτα στο όνομά μου» είπε η μαμά-Αθανασούλα. «Και το σπίτι στο Λουτράκι ποιανού είναι συμπεθέρα;». Αυτό το τελευταίο ήταν καρφί στην καρδιά της Αθανασούλας. «Το Λουτράκι είναι άνευ λόγου και σημασίας. Είναι ερείπιο». «Μια χαρά είναι το Λουτράκι. Με τα μαγαζιά του, τα καφέ του, με τα όλα του. Παράδεισος». «Δεν εννοώ την πόλη Λουτράκι, Ζαννέτα. Το σπίτι-Λουτράκι εννοώ. Είναι γιαπί». «Γιαπί-ξεγιαπί δεν εξαιρείται του νόμου. Αλλά βλέπεις δεν το δηλώνεις και έτσι παίρνεις τα επιδόματα, Αθανασούλα. Λες και δε σε ξέρουμε τόσα χρόνια». «Μα μητέρα τι λέτε;» είπε δειλά η Τούλα. «Σταμάτα χάπατο. Δεν παίρνεις χαμπάρι τι γίνεται». «Να μιλάτε καλύτερα στη γυναίκα μου» τόλμησα να πω. Εκείνη τη στιγμή Ζαννέτα σούφρωσε το σαγόνι της, πράγμα επίφοβο, εν συνεχεία σταύρωσε τα χέρια της επάνω στα γόνατά της, πράγμα κάπως επικίνδυνο και κατέληξε με ένα πνιχτό βηχαλάκι, πράγμα τρομερά ολέθριο. Με το που πάει η Ζαννέτα να ανοίξει το στόμα της την κόβει η Αθανασούλα σε σηκωμένο το δεξί φρύδι, πράγμα τελείως τρομακτικό. Η Αθανασούλα μπορεί να κρατήσει το φρύδι σηκωμένο, το δεξί πάντα, μέρες ατελείωτες αν θέλει. Ταλέντο όχι αστεία! Έμειναν έτσι για μερικά δευτερόλεπτα ακίνητες σαν κόμπρες που περιμένουν το θύμα να κάνει την πρώτη του κίνηση. Αυτά τα δευτερόλεπτα δε, εμένα μου φάνηκαν αιώνες. Ώσπου πρώτη η Αθανασούλα έκανε κίνηση, λέγοντας. «Εγώ δε φιλοξενούμαι Ζαννέτα. Εγώ έχω σπίτι. Δεν γίνομαι φόρτωμα στα παιδιά μου». Εκείνη τη στιγμή είπα ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ. Κατάλαβα τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό τι τράβηξε επάνω στον σταυρό του μαρτυρίου. «Εγώ φιλοξενούμαι Αθανασούλα; Εγώ τέτοιο πράγμα; Εγώ που έχω το σπίτι μου; Το δικό μου σπίτι;». «Ναι εσύ! Άρα δε δικαιούσαι μέρισμα κι ούτε δια να ομιλείς». «Μη μου παριστάνεις εμένα τον Μένιο Κουτσόγιωργα του ’80, Αθανασούλα γιατί άντε! Κανονικά Κλέωνα πρέπει το κοινωνικό μέρισμα που θα πάρει η μητέρα σου να μου το δώσετε εμένα. Έτσι πρέπει. Κι αν έβαλα ότι φιλοξενούμαι σε εσάς, το έκανα μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθώ στο σπίτι μου από το κοινωνικό τιμολόγιο της Δ.Ε.Η. που έχει η εξαδέλφη μου η Λένα. Έκανα τη σύνδεση στο όνομά της οπότε κάτι γλυτώνω κι εγώ». «Λοιπόν Ζαννέτα, ένα κι ένα κάνουν δύο, κοινωνικό τιμολόγιο εσύ, κοινωνικό μέρισμα εγώ» είπε η μαμά-Αθανασούλα και ρούμπωσε τη μητέρα-Ζαννέτα για τα καλά. «Ναι αλλά ήθελα και λίγο μέρισμα» είπε με παράπονο η Ζαννέτα. Η Αθανασούλα κατέβασε το φρύδι. Η Ζαννέτα με το που την είδε, ίσιωσε το σαγόνι της και ξεσταύρωσε τα χέρια. «Και τώρα τι θα γίνει;». «Ζαννέτα μη φοβάσαι χάρο. Εγώ είμαι εδώ. Αύριο το πρωί παίρνω το χρήμα. 780 ευρώ μου είπε ο λογιστής. Σε βουτάω και το απόγευμα είμαστε στον Λεωνίδα». «Τι είναι αυτός Αθανασούλα; Ψησταριά;». «Τι ψησταριά Ζαννέτα μου. Μασέρ είναι! 1,85 και αθλητής του χάντμπολ. Θα μας τρίβει όλη μέρα. Είσαι το λοιπόν;». «Φύγαμε Αθανασούλα. Πιστεύω να βάζει πολύ λάδι» είπε τελευταία η Ζαννέτα με νόημα. «Και λάδι και αλάτι κι ό,τι θες. Σαρδέλες θα μας κάνει από το χτύπημα. Σαρδέλες Καλλονής». Αυτά είπαν φεύγοντας οι αδίστακτες μητέρες-καλλονές, χτυπώντας πίσω τους την πόρτα μας. Κοίταξα προς στιγμήν την Τούλα που είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό. «Τούλα μου είσαι καλά; Μίλα μου. Πες κάτι!». Δεν είπε τίποτα. Το μόνο που βγήκε από το στόμα της ήταν ένα δυνατό και επαναλαμβανόμενο ΙΟΥ-ΙΟΥ!   

 

 

του ΘΑΝΑΣΗ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

 

 

Ετικέτες Άρθρου

Για να σχολιάσετε το άρθρο και να βαθμολογήσετε, συνδεθείτε ή εγγραφείτε στο MyReview.gr

Σχόλια (0)

BEST 5 ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Νέο Video ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ειδήσεις